29 Joel

LEVR JOEL

 

Pennad 1

1  Komz an AOTROU a voe disklêriet da Joel mab Petuel.

2  Selaouit kement-mañ, henaourien! Roit ho skouarn, c’hwi holl dud ar vro! Ha c’hoarvezet ez eus un dra bennak heñvel en ho teizioù pe e deizioù ho tadoù?

3  Danevellit kement-se d’ho mibien, hag ho mibien d’o mibien, hag o mibien d’ar rummad war-lerc’h.

4  Ar c’hilhog-raden en deus debret nemorant ar c’hwil-derv, ar viskoulenn he deus debret nemorant ar c’hilhog-raden, ar preñvig en deus debret nemorant ar viskoulenn.

5  Dihunit, mezvierien, ha gouelit! Ha c’hwi holl, everien gwin, garmit en abeg d’ar gwin nevez, rak lamet eo eus ho kenoù.

6  Rak ur vroad galloudus ha diniver a zo pignet a-enep va bro. He dent a zo evel re ul leon, hag he deus javedoù evel ul leonez.

7  Lakaet he deus va gwinienn da vezañ ur glac’har, ha va fiezenn ur wasterezh. O diskaret ha diwisket he deus, ar skourroù a zo deuet gwenn.

8  Hirvoud evel ur werc’hez gourizet gant ur sac’h abalamour da bried he yaouankiz.

9  An donezon hag an evadkinnig a zo lamet eus ti an AOTROU, an aberzhourien, servijerien an AOTROU, a zo e kañv.

10  Ar parkeier a zo gwastet, an douar a zo e kañv, rak ar gwinizh a zo gwastet, ar gwin a zo aet da hesk, hag ez eus diouer a eoul.

11  Labourerien-douar, bezit mezhek; gwinierien, garmit en abeg d’ar gwinizh ha d’an heiz: rak kollet eo eost ar parkeier.

12  Ar winienn a zo disec’het, ar fiezenn a zo klañv, ar c’hreunavalenn, ar balmezenn, an avalenn, holl wez ar parkeier a zo disec’het. Al levenez a zo ehanet e-touez mibien an dud.

13  En em c’hourizit ha dougit kañv, aberzhourien! Hirvoudit, servijerien an aoter! Deuit ha tremenit an noz gwisket a seier, servijerien va Doue! Rak difennet eo ouzh an donezon hag an evadkinnig dont e ti ho Toue.

14  Santelait ur yun, galvit ur vodadeg veur, dastumit an henaourien hag holl dud ar vro e ti an AOTROU ho Toue, hag huchit etrezek an AOTROU:

15  Siwazh! Pebezh devezh! Rak devezh an AOTROU a zo tost, dont a ra evel ur freuz a-berzh an Holl-C’halloudeg.

16  Ar boued, ha n’eo ket lamet kuit a-zindan hon daoulagad, hag ar joa hag al levenez eus ti hon Doue?

17  Ar greun a zo breinet dindan o moudennoù, ar solieroù a zo gwastet, ar grañjoù a zo distrujet, an ed a zo kollet.

18  Pegement e huanad al loened! An tropelloù ejened a zo mantret, dre ma n’o deus ket a beurvan. An tropelloù deñved zoken a zo brevet.

19  AOTROU, krial a ran war-zu ennout! An tan en deus devet peurvanoù ar gouelec’h, hag ar flamm en deus lonket holl wez ar parkeier.

20  Loened ar parkeier a gri ivez war-zu ennout, rak ar gwazhioù-dour a zo disec’het, hag an tan en deus devet peurvanoù ar gouelec’h.

 

Pennad 2

1  Sonit ar shofar e Sion, grit dezhañ tregerniñ war va menez santel, ra greno holl dud ar vro, rak devezh an AOTROU a zeu, tost emañ,

2  devezh a deñvalijenn hag hep gouloù, devezh a goumoul hag a goabr. Evel m’en em astenn ar gouloù-deiz war ar menezioù, setu ur bobl vras ha galloudus, evel n’eus ket bet en holl amzerioù, hag evel na vo ken war he lerc’h a oad da oad.

3  An tan a zebr dirazo, hag ar flamm a lonk war o lerc’h. A-raok dezho e oa ar vro ul liorzh Eden, ha war o lerc’h eo ur gouelec’h spontus. Ha n’eus netra hag a c’hellfe tec’hout diganto.

4  O doare a zo evel doare kezeg, hag e redont evel marc’hegerien.

5  Evel trouz kirri ez int pa lammont war-lein ar menezioù, evel trouz ur flamm-tan o lonkañ plouz, evel ur bobl c’halloudek renket evit ar brezel.

6  Dirazo e kreno ar pobloù, an holl zremmoù a zrouklivo.

7  Redek a raint evel brezelerien, pignat a raint war ar mogerioù evel tud a vrezel, kerzhout a raint pep hini en e renk, ne bellaint ket diouzh o hent.

8  An eil ne vounto ket egile, pep hini a ya gant e hent, en em deurel a raint a-dreuz ar goafioù hep bezañ gloazet.

9  Hag en em strewint e kêr, o redek war ar mogerioù, o pignat war an tiez, hag o vont dre ar prenestroù evel laeron.

10  An douar a greno dirazo, an neñvoù a vo brañsellet, an heol hag al loar a deñvalaio, hag ar stered a serro o lugern.

11  Hag an AOTROU a raio klevout e vouezh dirak e arme, rak e gamp a zo bras-kenañ; sevener e gomz a zo galloudus. A-dra-sur ez eo bras ha spontus devezh an AOTROU, ha piv a c’hello chom en e sav?

12  Ha bremañ c’hoazh, eme an AOTROU, distroit din a holl galon, gant yun, daeroù ha klemmvanoù.

13  Rogit ho kalonoù ha nann ho tilhad, distroit d’an AOTROU ho Toue, rak trugarezus ha truezus eo, gorrek da gounnariñ ha pinvidik e madelezh, ha keuz en deus da vezañ kaset glac’har.

14  Piv a oar ha ne zistroio ket ha n’en devo ket keuz, ha ne lezo ket ur vennozh war e lerc’h, un donezon hag un evadkinnig evit an AOTROU ho Toue?

15  Sonit ar shofar e Sion, santelait ur yun, galvit ur vodadeg veur.

16  Dastumit ar bobl, santelait ar vodadenn, dastumit an henaourien, dastumit ar vugale hag ar re a zen ar vronn. Ra zeuio ar gwaz-nevez eus e gambr hag ar plac’h-nevez eus he c’hambrig.

17  Ra ouelo etre ar porched hag an aoter an aberzhourien a ra servij an AOTROU, ha ra lavarint: AOTROU, espern da bobl! Na ro ket da hêrezh d’an dismegañs ha da c’hoap ar broadoù. Perak e vefe lavaret e-touez ar pobloù: Pelec’h emañ o Doue?

18  An AOTROU a zo gwarizius evit e vro, ha trugarezus e-keñver e bobl.

19  Hag an AOTROU a responto hag a lavaro d’e bobl: Setu ez an da gas deoc’h gwinizh, gwin hag eoul, hag ho po ho kwalc’h, ha n’ho roin ken d’an dismegañs e-touez ar broadoù.

20  Pellaat a rin diouzhoc’h enebour an hanternoz, hag e kasin anezhañ kuit d’ur vro sec’h ha glac’haret, e rakward etrezek mor ar sav-heol, hag e ward-adreñv etrezek mor ar c’huzh-heol. Hag e vreinadurezh a savo, hag e flaer a savo, rak en deus graet traoù bras.

21  Na’z pez ket aon, douar! Trid ha laouena, rak an AOTROU a raio traoù bras.

22  N’ho pet ket aon, loened ar parkeier! Rak peurvanoù ar gouelec’h a adc’hlazo, ar gwez a zougo o frouezh, ar fiezenn hag ar winienn a roio o finvidigezhioù.

23  Ha c’hwi, mibien Sion, tridit ha laouenait en AOTROU ho Toue, rak e ro deoc’h glav ar c’hentañ amzer hervez an direizhder, hag e kas deoc’h ur glav fonnus eus ar c’hentañ hag eus an diwezhañ amzer, evel gwechall.

24  Al leurioù a vo leun a winizh, hag ar beolioù a fenno a win hag a eoul.

25  Me a roio deoc’h en-dro ar bloavezhioù a zo bet debret gant ar c’hilhog-raden, ar viskoulenn, ar preñvig, ar c’hwil-derv, va arme vras am boa kaset a-enep deoc’h.

26  Debriñ a reot hag ho po ho kwalc’h, hag e veulot anv an AOTROU ho Toue, en devo graet en ho keñver traoù burzhudus. Ha va fobl ne vo biken mezhek.

27  Gouzout a reot ez on e-kreiz Israel, hag ez on an AOTROU ho Toue, ha n’eus hini all ebet. Ha va fobl ne vo biken mezhek.

28  Hag e c’hoarvezo goude an traoù-se ma skuilhin va Spered war bep kig, ho mibien hag ho merc’hed a brofedo, ho tud kozh o devo huñvreoù hag ho tud yaouank o devo gweledigezhioù.

29  En deizioù-se e skuilhin va Spered zoken war ar servijerien ha war ar servijerezed.

30  Burzhudoù a rin en neñvoù ha war an douar, gwad, tan ha peulioù a voged.

31  An heol a vo troet e teñvalijenn hag al loar e gwad, a-raok ma teuio deiz bras ha spontus an AOTROU.

32  Hag e c’hoarvezo ma vo salvet piv bennak a c’halvo anv an AOTROU, rak ar silvidigezh a vo war Venez Sion hag e Jeruzalem, evel m’en deus lavaret an AOTROU, hag e-touez an nemorant a vo galvet gant an AOTROU.

 

Pennad 3

1  Rak setu, en deizioù-se hag en amzer-se, pa lakain da zistreiñ harluidi Juda ha Jeruzalem,

2  e tastumin an holl vroadoù, hag e rin dezho diskenn da draonienn Jozafad, hag eno ez in e barnedigezh ganto diwar-benn va fobl ha va hêrezh Israel o deus stlabezet e-touez ar broadoù, ha diwar-benn va bro o deus lodennet.

3  Tennet o deus d’ar sord va fobl, roet o deus ar paotrig evit ur c’hast, gwerzhet o deus ar plac’hig evit gwin o deus evet.

4  Ha c’hwi ivez Tir ha Sidon, ha c’hwi rannvroioù ar Filistined, petra a c’houlennit ouzhin? Hag e fell deoc’h henn talvezout din? Mar fell deoc’h henn talvezout din, e rin d’ho kopr kouezhañ buan ha raktal war ho penn.

5  Rak kemeret hoc’h eus va arc’hant ha va aour, ha kaset hoc’h eus d’ho temploù va zeñzorioù prizius.

6  Gwerzhet hoc’h eus mibien Juda ha mibien Jeruzalem da vibien Javan, evit o fellaat diouzh o douar.

7  Setu e lakain anezho da zistreiñ eus al lec’h ma hoc’h eus o gwerzhet, hag e rin d’ho kopr kouezhañ war ho penn.

8  Gwerzhañ a rin ho mibien hag ho merc’hed da vibien Juda, hag int o gwerzho d’ar Sabeaned, da ur bobl bell, rak an AOTROU en deus komzet.

9  Embannit kement-mañ e-touez ar broadoù: Kempennit ar brezel, dihunit an dud kreñv, ra dostaio ha ra bigno an holl dud a vrezel!

10  Grit klezeier eus ho soc’hioù, ha goafioù eus ho filzier, ha ra lavaro an hini gwan: Me a zo kreñv.

11  Hastit ha deuit, c’hwi holl vroadoù a-ziwar-dro, en em zastumit. Eno, AOTROU, gra da’z tud kreñv diskenn!

12  Ra zihuno ar broadoù ha ra bignint da draonienn Jozafad, rak eno ec’h azezin evit barn an holl vroadoù a-ziwar-dro.

13  Lakait ar falz, rak darev eo an eost. Deuit ha mac’hit, rak ar waskerell a zo leun, ar beolioù a fenn, rak o fallentez a zo bras.

14  Engroezioù eo, engroezioù e traonienn ar varn, rak deiz an AOTROU a zo tost e traonienn ar varn.

15  An heol hag al loar a deñvalaio, hag ar stered a serro o lugern.

16  An AOTROU a yudo eus Sion, hag e vo klevet e vouezh eus Jeruzalem. An neñvoù hag an douar a vo brañsellet, met an AOTROU a vo ur vodenn evit e bobl hag an nerzh evit mibien Israel.

17  Gouzout a reot ez on an AOTROU ho Toue a zo o chom e Sion, menez va santelezh. Ha Jeruzalem a vo santel, hag an diavaezidi ne dremenint ken enni.

18  En deiz-se e tevero ar menezioù a win, al laezh a ruilho war ar c’hrec’hiennoù, an dour a redo en holl wazhioù Juda. Un eienenn a zeuio er-maez eus ti an AOTROU hag a zouraio traonienn Sitim.

19  An Ejipt a vo gwastet, Edom a vo ur gouelec’h spontus, en abeg d’an taerder e-keñver mibien Juda, m’o deus skuilhet o gwad didamall en o bro.

20  Met Juda a vo annezet da viken, ha Jeruzalem a oad da oad.

21  Hag e c’hlanain o gwad na’m boa ket glanaet, hag an AOTROU a vo o chom e Sion.

 

Publicités